30 aug 2025 Vitorino - Ponte de Lima
30 augustus 2025 - Ponte De Lima, Portugal
Als ik om 7 uur mijn ogen open doe is het nog helemaal stil in het poppenhuis. Ik sta toch maar op. En als snel daarna zie en hoor ik beweging.
Als alles is ingepakt eten we ontbijt in de keuken van Fernanda. Zelf ligt ze nog te slapen, maar haar man verzorgt een heerlijk ontbijt. Iedereen schuift aan en vertrekt ook weer geleidelijk.
De wandeling is de mooiste tot nu toe, maar mijn blaar doet pijn en de weg bestaat uit keien en cobblestones. Geen idee waar ze die laatste allemaal vandaan hebben, maar heel Portugal ligt er hier vol mee. Daar zijn vast heel wat rotsen voor gesneuveld....
Heel erg genieten is het helaas dus niet vandaag, ondanks dat de omgeving daartoe wel uitnodigt.
Na bijna 10 km is er voor het eerst een pasteleria. Dolores en Magda zitten daar al. Ik schuif aan en daarna volgen er nog meer van de Fernanda-family. Mijn bakkershartje gaat sneller kloppen van al het lekkers dat in de winkel ligt.
Vanaf daar is het nog een kilometer of 5 tot Ponte de Lima. Nog even volhouden.
Het laatste stukje loop ik met Dolores, Magda, Christof en Juan. We zijn weer veel te vroeg bij de albergue (2 uur te vroeg). Voor de albergue nemen we afscheid van Juan. Hij heeft besloten om door te lopen. Om de tijd te doden drinken we even wat. De dames gaan daarna even de stad verkennen en ik zet mezelf op een bankje in het naastgelegen park, met alle backpacks. Ik schrijf mijn blog en relax lekker.
De check-in gaat zoals het altijd gaat. Een voor een en iedereen wordt op een groot vel of een groot boek handmatig ingeschreven. Je gelooft het niet in 2025. Om het te laten zien vraag ik of ik een foto mag maken. Zie hier het bewijs.
De albergue is heel basic. Geen papieren lakens, een gezamenlijke douche zonder hokjes (mannen en vrouwen wel gescheiden, dat dan weer wel) en ja, weer geen warm water. Ik weet niet wat de les is die ik hieruit te leren heb.
Mijn blaar ziet er helaas niet goed uit. Ik besluit er vanavond dan toch maar een compeed pleister op te plakken, mijn laatste redmiddel.
Straks lekker eten en dan vroeg slapen denk ik. Hoewel ik niet zeker weet of dat in deze slaapzaal gaat lukken.
















Hopelijk is je blaar snel genezen en kun je weer lekker lopen.