7 sept 2025 Vilanova de Arousa - O Milladoiro

7 september 2025 - O Milladoiro, Spanje

Mijn wekker gaat om 6.30 uur. Dan kan ik een beetje rustig de dag starten. Helaas hoor ik al snel dat het behoorlijk regent buiten. Dat wordt een fijn boottochtje. Gisteren ontving ik een appje dat de boot open is en warme kleding werd aanbevolen. Ik trek dus maar een lange broek aan, een tshirt, mijn jackje én mijn vest. En omdat het regent uiteraard mijn regenponcho. Daarmee moet het wel lukken. Omdat ik gisteren te moe was om naar de supermarkt te lopen eet ik een haverreep met honing als ontbijt. 

Als ik om 7.40 aankom bij de boot mag ik gelijk instappen en omdat iedereen goed op tijd is varen we al voor 8 uur weg. Het regent gelukkig niet de hele tijd, maar heel gezellig is het ook niet. De boot vaart de route waarover Sint Jacobus (San Tiago) na zijn overlijden naar Santiago is gebracht. Langs de rivier staan 17 kruizen. De schipper stopt bij ieder kruis om er iets over te vertellen. Na het zoveelste kruis heb ik liever dat hij doorvaart, omdat op een open boot in de regen nou eenmaal niet heel fantastisch is.

20250907_07521720250907_07540620250907_08205920250907_082803

In minder tijd dan gedacht komen we aan in Pontesecures. Esther zat op dezelfde boot en vanaf de kade lopen we samen op. Eerst 2 km naar Padrón, waar we stoppen voor een ontbijt. Dan weer door. Gelukkig is het inmiddels droog en kunnen alle laagjes terug in de backpack.

20250907_092956

Ik had verwacht dat het vanaf Padrón weer veel drukker zou zijn, omdat hier de route weer samenkomt met de Central. Maar ik vermoed dat de pelgrims die van hieruit vertrekken ons mogelijk al zijn voorgegaan, want het is veel minder druk dan ik verwacht had (gelukkig)

Omdat we gezellig aan de klets zijn gaat de tijd best snel en vliegen de kilometers voorbij. Ik heb alleen spijt dat ik niet bij het ontbijt mijn korte broek heb aangetrokken, want het is best warm. Het lopen gaat eigenlijk ook heel lekker vandaag. Mijn stokken laat ik aan mijn backpack en zelfs het klimmen en dalen zonder stokken gaat goed.

20250907_12181120250907_123347

Voor we het weten geeft het afstandspaaltje aan dat het nog minder dan 10km is naar Santiago. Je zou bijna de neiging krijgen om door te lopen. Het voelt op dat moment ook alsof ik dat wel zou kunnen. Maar grappig hoe dat in mijn hoofd werkt. Ik heb mezelf geprogrammeerd op nog 3km tot de albergue. En waar ik eerst dacht die 10 tot Santiago nog te kunnen lopen is het ineens op op ongeveer 2 km voor mijn  geprogrammeerde einde. Je hersens doen gekke dingen met je.

20250907_142934

Een paar kilometer voor O Milladoiro zie ik een vrouw voor ons lopen met bijna haar hele schoenzool los. Dit is mijn 3e camino en ik heb altijd een strip ducttape bij me. Dit keer heb ik gedacht het thuis te laten, maar het weegt bijna niets dus liet ik het toch in mijn tas. Nu weet ik waarom. Ik vraag aan de vrouw of ze wil dat ik haar help. Dat wil ze graag. Ze was al op zoek geweest naar een winkel, maar had nog niets kunnen vinden. Ik plak de zool weer vast met een paar stukken ducttape en ze is helemaal blij. Ze vertelt dat de schoenen al 10 jaar oud zijn en dat ze de volgende keer als ze weer gaat lopen ook ducttape moet meenemen. Ik zeg lachend dat ze beter met goede schoenen kan gaan. Ik geef haar een knuffel, wens haar een buen camino en een goede aankomst in Santiago.

Esther slaapt in dezelfde albergue, dus we lopen echt tot het einde samen.

In de slaapzaal kom ik tot mijn grote verrassing Dolores en Magda weer tegen. Grappig, want ik had niet verwacht hen nog te zien. We begroeten elkaar met een knuffel.

Na het douchen en wasritueel drinken Esther en ik buiten de albergue nog even wat en we spreken af later ergens pizza te gaan eten. Op loopafstand zit een pizzeria die al om 18 uur open gaat.

Voordat we gaan eten vraagt Dolores of ik hen wil helpen met het boeken van de bus naar Coimbra. Daar willen ze nog graag naar toe na Santiago. Natuurlijk doe ik dat graag. Ik boekte eerder ook hun slaapplek in Tui toen de albergue daar vol was. Ze zijn me erg dankbaar en zeggen me te adopteren als extra dochter. En ik heb er ineens 2 Namibische moeders bij🤣

Al met al weer een paar mensen heel blij gemaakt vandaag.

Morgen de laatste 7km tot Santiago. Ik weet nog steeds niet zeker wat ik daarna ga doen, maar misschien komt het antwoord morgen.

Foto’s

6 Reacties

  1. Marleen:
    7 september 2025
    ❤️❤️❤️
  2. Marian:
    8 september 2025
    Alsof we zelf meelopen. Leuk verslag weer. Nog effe meisje, en dan zit ook deze tocht er weer op. Geniet er nog even van 😘
  3. Tilly:
    8 september 2025
    Yeah! Bijna in Santiago 😘
  4. Veronique Stern:
    8 september 2025
    Zo mooi dat sommige dingen met een bedoeling lijken plaats te vinden en dat je de dingen laat komen zoals ze komen.
  5. Corine:
    8 september 2025
    Leuk om je reis me te lezen..
  6. Jeanette de Vries:
    8 september 2025
    benieuwd hoe je de aankomst weer gaat ervaren!