4 sept 2025 Redondela - Pontevedra

Ik heb niet veel geslapen vannacht. Gelukkig hield de muziek vrij snel op en viel ik snel in slaap. Helaas word ik om 24 uur wakker. Ik schuifel stilletjes naar de wc en hoop dat ik daarna weer in slaap val. Maar dat valt tegen. Ik zie het 3 uur worden, en 5 uur, en 6 uur. Misschien dat ik tussendoor nog wat slaap, maar dat weet ik eigenlijk niet.

Omdat ik wederom geen haast heb vandaag blijf ik nog even liggen. Ik merk dat ik moe ben, mijn energieniveau is laag. Ik neem me voor om lekker rustig aan te doen vandaag en me niet te veel te ergeren aan al die andere mensen op de camino.

Het lukt me in de ochtend nog aardig om stukken alleen te lopen, ondanks de drukte. Ik loop langzamer dan normaal, maar dat is prima. De langzamen komen er ook!

Een van de eerste afstandspaaltjes geeft aan dat het nog 85 km is naar Santiago. Dat begint al lekker op te schieten.

Er zitten vandaag een paar stevige klimmetjes in (haha, en dus ook afdalingen). Als een hijgend hertje de berg op, want omhoog is nog steeds niet mijn talent. Maar met kleine stapjes kom ik er wel. Ik schrik wel als er ineens een stijging van 15% word aangekondigd. Het is maar 70 meter en valt uiteindelijk mee. Met zo'n stijgingspercentage heb je wel het gevoel dat je tenen bijna je schenen raken🤣.

Het is weer een mooie wandeling vandaag. Mijn rechterknie is wel gevoelig bij het afdalen en mijn blaren ook nog steeds, maar het lijkt ook wel of ik er een beetje aan wen dat elke stap gevoelig is. Ik kan er ook niet zo veel aan veranderen.

Na ongeveer 7 km is er een eerste cafeetje. Tijd voor mijn 2e ontbijt, want ik ging vanmorgen de deur uit met alleen een banaan en yoghurtje. 

Als ik al even zit schuift Fabi aan. Ik kom haar een paar keer tegen vandaag.

Na de stop is de route even verwarrend. De pijlen staan wat heen en weer, maar veel pelgrims lopen rechtdoor. Ik kan op mijn app niet goed zien wat slim is om te doen, dus ik besluit dan toch maar de gele pijlen te volgen. Die leiden me door een klein straatje en daar ontmoet ik 3 schattige witte kittens. Eentje heeft een blauw en groen oog en gaat er eens goed voor staan om door mij gefotografeerd te worden.

Via een oude middeleeuwse brug steek ik de Rio Verdugo over. 

Daarachter ligt een dorpje met straatjes waar de kuiten ook goed strak van gaan staan. Maar wel heel leuk.

Ik merk dat het steeds drukker wordt onderweg. Mijn voornemen om me er niet aan te ergeren lukt in de middag niet echt meer. Zeker als ik moe word en honger krijg. Veel pelgrims zijn erg luidruchtig. 

Ik zie ergens een steen en neem even pauze.

Ik wens iedereen die voorbij komt een buen camino. Moet er op een gegeven  moment erg om lachen. Ik voel me de koningin die een defilé afneemt. Zo kan ik de drukte wel aan, maar als ik er tussen loop lukt het me niet. Ik probeer te vertragen, te versnellen, maar niets helpt om uit de geluidscirkel te komen.

Er is zelfs een groep vrouwen die net voor een kapelletje, waar mensen naar binnen gaan om te bidden, hard beginnen te zingen. Ik krijg het gevoel in de avondvierdaagse terecht te zijn gekomen. Geen idee wat ze zingen, maar het zou zomaar 'een potje met vet' kunnen zijn.

Ik trek het even heel slecht. Zou het liefst even heel hard 'koppen dicht' willen roepen.

Gelukkig word ik gered door de camino. Er is een afslag naar een alternatieve route. Ik probeer nog een tactiek. Meestal is de alternatieve route mooier dan de normale route, dus ik hoop erop dat veel mensen die nemen. Ik loop liever langs de weg dan nu in deze optocht. En ja gelukkig, mijn tactiek werkt!! Ik loop weer een hele tijd alleen.

Wat ik naast rust ook nodig heb is eten. Ook daar wordt voor gezorgd. Al vrij snel is er een cafeetje waar ik empanada met tonijn eet met een ijskoude cola. 

Het is dan nog ongeveer een half uurtje tot mijn hostel. Dat kan ik! 

Rond kwart voor 3 arriveer ik bij mijn hostel. De douche is hemels. Na mijn wasje ga ik op bed liggen. Ik ben moe en heb het koud. Gordijntjes dicht, dekentje over me heen en even proberen te slapen. Ik denk dat dat gelukt is want als ik op mijn telefoon kijk is het al bijna 6 uur.

Bij de supermarkt koop ik een bruin stokbrood, een avocado en een blikje tonijn waar ik een heerlijke sandwich mee maak. In de keuken van de albergue zitten een paar mensen verlekkerd te kijken. Heerlijk even zo'n gezonde maaltijd.

Nu maar weer gauw het bedje in. Morgen begin ik aan de Espiritual. Ik hoop dat het daar minder druk zal zijn.