28 aug 2025 Sao Pedro de Rates - Barcelinhos

De dag begint al om 1 uur 's nachts. Dan word ik voor het eerst wakker. Ik lag er om 21 uur al in, dus heb mooi een paar uurtjes gemaakt. De rest van de nacht is het een beetje op en af. Ik heb pijn aan mijn linkerheup en de meeste bedden zijn erg hard, ook deze nacht, dus ik weet niet zo goed hoe ik moet liggen. Uiteindelijk ga ik maar op mijn rug liggen, met het risico dat ik iedereen wakker maak met mijn gesnurk. Ik neem dat maar even voor lief.

Uiteindelijk sta ik pas om 7 uur op. Binnen een half uur ben ik weer op weg. De heup gaat goed tijdens het lopen.

Ondanks dat ik wat later vertrek is het uitzicht prachtig. Er hangt mist over de weilanden. 

Ergens onderweg is een picknickplaats voor pelgrims. Er hangen gedenkdoekjes vanuit de hele wereld. En er staat een Portugese kip. Hij doet me denken aan de kunstkippen die in Barneveld staan. 

Het duurt lang voordat er een plekje komt om een theetje te drinken en wat te eten. Ik pak het eerste cafeetje dat ik tegenkom. Een groep Portugezen die ook in mijn albergue sliepen vannacht en eerder vertrokken staan net op om weer verder te gaan. De barretjes hebben niet een grote variëteit aan eten dus ik kies maar weer iets lekkers (en ongezonds).

Na een tijdje merk ik een pijnlijk plekje op mijn hak. Ik bedenk me steeds dat daar even een dot wandelwol onder moet, maar stop niet gelijk. Bij het paaltje Santiago 200km staat een bankje en kijk ik even naar mijn hak. Kak, te laat, er zit al een kleine blaar. Ik doe er wandelwol op en loop verder.

Na 18 km arriveer ik in Barcelinhos, het voorstadje van Barcelos. Ik wil eigenlijk niet verder lopen, dus check bij de eerste albergue. Die is nog dicht, maar het is ook pas half 1. Het lijkt erop dat de albergue pas om 15 uur open gaat. Ik koop een colaatje en ga op een bankje aan de rivier zitten. Even nadenken wat ik nu ga doen. Toch nog wat verder lopen of wachten? De albergue heeft een winkel aan de voorkant en daar staat op de deur dat hij tot 13 uur open is en daarna weer om 15 uur.

Ik trek de stoute schoenen aan en loop om 12.45 naar binnen. De man kijkt wat bedenkelijk op zijn horloge, maar laat me toch naar binnen. Zo ben ik de eerste, kan de beste plek uitzoeken en heb ik de douche helemaal voor mij alleen. Alleen is de teleurstelling groot als er weer alleen koud water is. Ik hoor later dat pelgrims die later kwamen wel warm water hadden.

Ik had me zó verheugd op een warme douche en even staan de tranen me nader dan het lachen. Maar ik sta mezelf niet toe om te huilen om een koude douche. Dus hup zo goed en zo kwaad toch maar eronder. En ik moet zeggen dat ik wel lekker opgefrist ben daarna😂

Als mijn wasje hangt eet ik in een cafeetje om de hoek een kip piri piri met een wijntje erbij en loop ik nog even naar de overkant van de rivier. Beetje sightseeing in de kerk en op zoek naar een supermarkt voor mijn dagelijkse banaan.

Terug in de albergue zie ik dat er inmiddels wat meer pelgrims zijn ingecheckt. Ik raak aan de praat met 2 oudere dames uit Namibië, Magda en Dolores. Ze zijn zich aan het klaarmaken om nog even het kasteel te bezoeken aan de overkant van de rivier en daarna te gaan eten. Dolores nodigt me uit om mee te gaan. In eerste instantie zeg ik nee, omdat ik eigenlijk net pas geluncht heb, maar ik besluit later toch mee te gaan. Ik heb even geen zin om alleen te eten. Christof, een Duitser die met hen meeloopt, gaat ook mee.

We hebben een gezellige avond samen en uiteindelijk lig ik om 21.30 uur pas in bed. Te laat om nog te bloggen, dus daarom gisteren even geen blog.