25 aug 2025 Een dagje Porto (vervolg)

Mijn hostel zit in een straatje vlakbij de kathedraal. Met een trap omhoog sta ik er zo. Ik haal mijn eerste stempel en volg mijn voeten naar binnen. Eenmaal binnen realiseer ik me dat ik eigenlijk nog had moeten ontbijten. Nou ja, dat moet dan straks maar...ik heb nog niet superveel honger dus ik red het nog wel even.

De kathedraal is sober, behalve het altaar dat bulkt van het goud en de omgangen om de kerk heen zijn betegeld met beschilderde tegeltjes. Het doet een beetje Delfts blauw aan.

Vanaf de toren geniet ik van een prachtig uitzicht op de Douro, waar aan de overkant de grote port merken met grote letters naar je roepen. 

Ik ben niet heel lang binnen geweest en loop als ik weer buiten sta gewoon weer mijn voeten achterna. Na wat kleine schattige straatjes loop ik in een grote winkelstraat langs een gezellig uitziend restaurantje en ik zie dat ze een lekkere yoghurtbowl met fruit en granola op het menu hebben staan. Daar heb ik wel zin in. Ik laat het me heerlijk smaken.

Gelijk kijk ik wat er eigenlijk te doen en zien is in Porto. Ik overweeg een workshop te gaan doen om pastel de nata te maken. Dat zou vanmiddag nog kunnen. Maar besluit het uiteindelijk toch niet te doen. Heb ze ooit al zelf gemaakt, dus de vraag is of ik echt iets nieuws ga leren. Ik neem me wel voor om ze vanmiddag ergens te gaan eten. Straks even kijken waar ze de lekkerste hebben.

Na het ontbijt loop ik naar beneden, naar het Praça da Ribeira. Een leuk plein met kleurrijke betegelde huisjes en helaas ook vol met terrassen. Neemt toch een beetje de charme van het plein weg. Ik zet me even een tijdje op een muurtje langs de Douro met uitzicht op de Ponte Luís I, een fraaie metalen brug met een boven- en onderdek. Het is ondertussen rond de middag en ik merk dat er wat onrust in mijn lijf zit. Ik voel me wat alleen en wil eigenlijk heel graag gaan lopen. 

Ik dwaal nog wat door de stad en ga dan op zoek naar de lekkerste pastel de nata. Volgens chatgpt staat bovenaan Manteigaria-Fábrica de pasteis de nata. Daar maken ze ze vers en kun je het maakproces bekijken en ze dus warm eten. Het is even een stukje lopen, maar zeer de moeite waard. Ik bestel er 2, want op één been kun je niet lopen zei mijn opa altijd. Heerlijk zijn ze. Moet ze zelf ook maar weer eens maken!

Vlakbij zit een soort markthal, waar je allemaal lekkere dingetjes kunt eten. Ik loop er even doorheen en koop gelijk 2 bananen voor mijn ontbijt morgen. Kan ik lekker op tijd vertrekken. Daarna loop ik terug naar mijn hostel en probeer even wat te slapen. 

Zet de wekker om 18 uur, want ik heb gezien dat er vlakbij een Italiaan is die al om 18 uur opengaat. Ik heb geen zin om heel laat te gaan eten. 

Het slapen lukte niet erg, maar het was wel lekker om even te liggen. Gelijk mijn dekentje klaargelegd voor vannacht, zodat ik het niet weer zo koud hoef te hebben🫣 

De pinsa was heerlijk en ik kan er weer even tegen tot morgenochtend.

Ik loop na het eten nog even naar de kathedraal en heb echt zin om morgen te gaan lopen.

Als ik op zoek ga naar een winkeltje waar ik nog wat water kan kopen zie ik ineens in een zijstraat de ... brug liggen. Het is het deel waar ook de metro overheen rijdt (bovenop). Er lopen veel mensen over en als de metro aankomt gaat iedereen als vanzelf opzij. Grappig. Vanaf de brug is het een mooi uitzicht op de Douro, daar waar ik morgen een heel stuk langs loop de stad uit.

Dan is het echt tijd om terug te gaan. Douchen, blogje schrijven en nu lekker slapen.

Morgen gaat het echt beginnen!!